Yazar: Sinan Yağmur

Yayınevi: Kapı Yayınları

Tür: Roman

Sayfa sayısı: 224

Kapak türü: Karton

Kağıt türü: 2. Hamur

Dil: Türkçe

Baskı: 2016

Barkod: 9786055147747

Bir Yusuf yüreğidir, Züleyha'ya zindan kadar kapalı. Bir baba kalbidir, kuyu kadar naçar. Bir Züleyha sevdasıdır, Nil kadar! Yakup'un iftarıdır Yusuf'a akıttığı gözyaşlarını içmek. Ne ay yüzünü gördük Yusuf Peygamber'in, ne gamına ortak olduk Mah-ı Züleyha'nın, ne de Yakup babanın sabrını sırtımızda bir aba gibi taşıyabildik. Sadece yazdık. Okuduk. Ah çektik. Ne güzel öğrettin kardeşliğin kalleşlik olmadığını. Doğru ya, sen dost ara, düşmanı nasılsa şeytan doğuruyor.Yedi ölümcül günah kovaladı Yusuf'u. Yakalayamadı yakasından. İffetin adıydı Yusuf. İmanın eriydi. Erimedi yedi dişli günahtan: Oburluk, kibir, fuhuş, tembellik, kanaatsizlik, haset ve gıybet.Üç gömlek… Üç yürek… Yakup, Yusuf ve Züleyha.Yusuf'un gömleği kıskançlığın "Kurt kaptı" yalanıyla parçalanmış. Parçalanan bezler dile gelir. "Değmez kardeşler, bu dünya birbirinize düşman olmanıza değmez!" Züleyha'nın gömle¤i şehvet tırnağıyla yırtılmış. Dile gelir gömlek: "Ah şehvet, beni Rabb'imden uzaklaştıramazsın!"Yakup'un gömleği, oğul hasretinden kör olan gözlerin açılışı. Gömleğin kokusu anlatır: "Ey can! Canımı yaksan da bu can seni bekler!"Bir Yusuf yüreğidir Züleyha'ya zindan kadar kapalı. Bir baba kalbidir kuyu kadar naçar. Bir Züleyha sevdasıdır Nil kadar! Ne yöne aktığı müphem hüznü Züleyha'nın. Yakup'un iftarıdır Yusuf'a akıttığı gözyaşlarını içmek.Ah Züleyha! Adı konmamış tüm anlaşılmamazlıkların yol ayrımı hep sana yükleniyordu nedense? Seni anan diller anlamadı yüreğini "Altı üstü bir aşk işte" diyecek kadar aşk yetimiydiler. Yusuf'unu bir yüz görümlüğü görmek için kaç yürek boşalttın da derin sevdalara daldın? Her dalışta binlerce vurgun yedin. Ah Züleyha! Gitme Züleyha! Gittikçe aşk oluyorsun, dur! Tırnakların mora kına çalacak, yaran çerağ çerağ yanacak, en çok da Yusuf'unu figan edeceksin. Dur! Gitme! Ağla Züleyha! Sen ağladıkça çöllere yağmur duası bırakır melekler!Anladım. Vuslatın aslı hasretmiş. Öğrendim. Her hasret bir hicrete bedelmiş. Bildim. Herkesin hicreti kendi içineymiş. Şimdi ben hicretimi yaşarken bedelini de ödüyorum. Sana da bana da susmak düştü. Susalım.''Rabbim göz verdin; gözyaşı da ver ki Yusuf'u bulmadan yitirmiş Züleyha için ağlayalım.'