Yevgeni Onegin, Puşkin’in epik şiirler dizisi içinde olgunluğuyla doruk oluşturan başyapıtı. Yazılması 8 yıl süren bu şiir-roman, erken 19. yüzyıl Rusya’sının toplumsal ve entelektüel yaşamı üzerine gerçekçi bir açılımdır. Belinski’nin deyimiyle Puşkin Yevgeni Onegin’de Rus yaşamının bir ansiklopedisini yaratmıştır. Şairin tüm yaşamı, sevgisi, duyguları ve görüşleri bu yapıttadır.

O yıl sonbahar ılık havasıylaUzun süre gitmedi mevsimin bahçesinden,Kış zamanını bekledi, bekledi doğa.Ancak ta ocak ayının bir gecesindeSaat üçte düştü kar. Uyandığı zamanErkenden gördü pencereden TatyanaÇın sabahtan beyazlara bürünmüş avluyu,Çiçek tarhlarını, çatıları ve tarabayı,Camar üzerinde yumuşacık nakışlar,Ağaçlar giyinmişler kış gümüşünden,Avluda saksağanlar neşe içindeVe dağlar yumuşacık örtünmüşlerKış mevsiminin parıltılı halısıylaHer şey ışıl ışıl, beyazlar içinde her yan.(Kitabın İçinden)