5 Haziran 1952. On iki yaşındaki Annie, bir pazar günü babasının annesini öldürmeye kalkışmasına tanık olur. Ernaux yıllar sonra bu olaya dönüp o günün tüm bileşenlerini, taşra Fransa’sının sınıfsal hiyerarşilerini, Katolik ahlakını, aile içi sessizlikleri, gündelik davranış kurallarını ve insanın kendine bakışını biçimlendiren görünmez kodları yeniden kurar.

Bir çocukluk travmasından hareketle utanç duygusunun nasıl doğduğunu, nasıl sürdüğünü ve insanın dünyayla ilişkisini nasıl değiştirdiğini irdeleyen Utanç, bir duygunun kökenini salt insanın içinde değil, onu biçimlendiren toplumsal dünyada arayan son derece güçlü bir metin.

“Utanç’ın ödünsüz bir açıklıkla aktarılan, incelikle işlenmiş ayrıntıları evrensel bir hakikate ses veriyor; Ernaux’nun utancı da en temelde hepimizin, insan olmanın utancı.”